ویدئو

۱۹ مرداد ماه ۱۳۹۵ ارسال شده در دسته ویدئو

یادداشت کوتاهترین وآموزنده ترین فیلم جهان؛ قدردانی در بستر ۳۰ سال فداکاری

نوشتن درباره کوتاهترین و قشنگترین فیلم جهان هم آسان است و هم دشوار

آسان بودن آن به این جهت است که این فیلم به سادگی هر چه تمام تر با مضمون و محتوای سر راستی که دارد

مخاطب راشیفته خودش می کند

اما دشوار بودن نوشتن درباره چنین فیلمی خود در ساده بودن آن است

اینقدر فیلم به اصطلاح شسته و رفته و کوتاه و موجز و مختصر با سرعت مناسب و کافی شروع و در نهایت به پایان می رسد

که هیچ ایرادی به آن نمی توان گرفت،

در واقع فلسفه اصلی برنامه ها و یا فیلمهای آموزشی همین است که بعضا کمتر می توان ایرادی به آنان گرفت

چون اشتباهات موجود در آن داخل محتوی و مضمون آموزشی آن تبخیر می شود و

راه هر گونه عیب و ایراد را می بندد

قصه اصلی فیلم قصه فقر و نداری است

پسر بچه ای برای مادر بیمارش دست به دزدیدن دارو می زند

اما موقع فرار لو می رود و صاحب مغازه با داد و فریاد از او می خواهد داروها را پس بدهد

اقایی در همسایگی مغازه آنها رستوران دارد و هزینه دارو را تقبل می کند

و چون رستوران دارد ،سوپ سبزیجات نیز برای مادر بیمار پسربچه به او می دهد

سی سال می گذرد و آقایی که هزینه دارو و سوپ پسرک را داده به علت بیماری در بیمارستان بستری می شود

اتفاقا در بیمارستانی بستری می شود که همان پسر کوچک پزشک آن است

پسرک، مریض حود را بعد از سی سال می شناسد

و به قصد سپاسگزاری هزینه های بیمارستان آن مرد را که حالا پیر شده و بیهوش بر تخت بیمارستان است

و ناتوان از پرداخت هزینه های بیمارستان خود ، پرداخت می کند

فیلم تدوین تند و خوبی دارد

سرعت دوربین روی دست فیلمبردار و هدایت کارگردان آن عالی است

و چون خصلت فیلمهای کوتاه است که در در کمترین زمان و با سرعت ممکنه حرف خود را بزنند

این فیلم توانسته با فضاسازی،دکوپاژ عالی و لوکیشن های مناسب به بهترین شکل حرف خود را به مخاطب بزند

در پایان اینکه این نوع فیلمها را می توان در دسته فیلمهای آموزشی قرار داد

که با وجود تکراری بودن داستان اما خلاقیت و نوآوری آن قابل  تقدیر و ستایش است.

فیلمهایی که در آنها سی سال فداکاری و قدردانی و شکرگزاری حرف اول را می زند

مریم درستانی/۱۸ مرداد ماه/۹۵

www.roozesevvom.ir

دیگر خبرها


عضویت در خبرنامه موسسه خیریه روز سوم